Ve o an. Fotoğrafçı denklanşören dokunur. Gümüşhane Anadolu Lisesi okul girişine bir not daha düşülür 2011 bitmeye meyilliyken.

Zaman her şeyi eskitecek kuşkusuz. Bu karede yer alanlar gün gelecek bu fotoğrafa buğulu gözlerle bakacak. "Hey gidi günler." dökülecek dudaklardan. Dersler, sınavlar, her sene yine yeniden ÖSS telaşları, okul programları, tenefüslere sıkışan "bir bardak çay içimi" muhabbetler, şakalaşmalar, kimi kırgınlıklar, gücenmeler, arkadaşlıklar, perşembe günlerine anlam katan etkinlik vs. Bu gün belki de kıymetini bilmediğimiz, yıllar sonra özlemle hatırlayacağımız onca şey.
Dışarıdan bakanlar için bir okulun personelinden ibarettir bu fotoğraf karesi. Gümüşhane Anadolu Liseliler için fotoğraf karesinden başka her şey: Birlikte yenen bir yemektir. Bir halı saha maçıdır soğuk kış akşamlarında oynanan. Samimiyettir. Arkadaşlıktır. Acıların, mutlulukların layıkıyla paylaşılmasıdır. Tomara gezisi, Çamlıköy pikniğidir...
Gün gelecek hayat şartları her birimizi başka bir limana atacak. Takvimler 2020'yi gösterende bu merdivenler belki bu kareden hiçkimsenin olmadığı başka bir fotoğrafa fon olacak. Ama bu fotoğraf, muhatapları için hep aynı anlamı ifade edecek.